Die boom
Ik ben zoals die boom,
met wortels die zich steeds dieper een weg zoeken in de aarde.
Met zoveel takken, die staan voor de rollen die ik speel.
Steeds vanuit diezelfde basis, diezelfde stam ontsproten,
die met de jaren dikker en sterker wordt.
Ik hou van de warmte van de zon,
maar weet ook dat ik de regen nodig heb.
En de wind, zodat ik blaadjes kan laten vallen,
en een periode van kou, waarin ik kan rusten.
Ik weet dat er weer frisse, nieuwe blaadjes zullen komen,
en ik iedere keer mooier en groter word.
Hoe groter ik ben, hoe mooier ik word, hoe meer wind en regen ik vang.
Juist hiervoor geen angst te hebben, maar vertrouwen hebben in die basis,
en contact houden met die wortels,
zodat ik kan meedeinen met de wind,
me kan koesteren in de zon,
de regen als liefde kan zien
en me zelfs kan verheugen op de kou.

Gisteren was ik in het bos
Op zoek naar drie bomen, drie bomen die ik gekend had en die alle drie een grote tak hadden verloren.
De drie bomen waren daar alle drie op een andere manier mee omgegaan.
Gisteren. Vandaag heb ik ze gevonden.
De eerste boom rouwde nog steeds om zijn verlies en zei ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien: 'dat kan ik niet want ik mis een tak'. Ik zag dat hij klein was gebleven. De wond was duidelijk zichtbaar. Het was het hoogste punt van de boom.
De tweede boom was geschrokken van de pijn en had maar snel besloten om het verlies te vergeten. Hij was geen boom meer. Een voorjaarsstorm had hem doen omwaaien. De plek van de wond moest ik zoeken. Achter een heleboel bladeren vond ik hem.
De derde boom was ook geschrokken van de pijn. Hij had gerouwd om het verlies. En het eerste voorjaar dat de zon hem uitnodigde te groeien had hij gezegd: 'dit jaar niet'. Maar de zon kwam het jaar daarop terug. Nu zei de boom: 'ja zon, verwarm mij opdat ik mijn wond kan verwarmen. Ziet u mijn wond heeft warmte nodig, opdat hij weet dat hij erbij hoort'. En het derde jaar dat de zon terugkwam sprak de boom; 'ja zon, laat mij groeien want er is nog zoveel te groeien'. De derde boom was ook moeilijk te vinden, want ik had niet verwacht dat hij zo groot en sterk was geworden. Maar gelukkig kon ik hem herkennen aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het zonlicht stond.
Evert Landwaard
Het kan zijn dat het op jonge leeftijd verliezen van je ouder(s) later alsnog om aandacht gaat vragen.
Ik geef zowel individuele begeleiding als groepsbijeenkomsten voor mensen die als kind (jonger dan 21 jaar) een of beide ouders hebben verloren door overlijden.
Individuele begeleiding
In 5 bijeenkomsten van 1,5 uur wordt aandacht besteed aan je overleden ouder, het overlijden zelf en hoe jij dit hebt beleefd, hoe je het hebt overleefd, wie je bent zonder je overlevingspatronen en hoe je weer kunt handelen, kunt leven vanuit vertrouwen in jezelf en wat je nodig hebt om dat te kunnen doen.
Een eerste kennismakingsgesprek is vrijblijvend. Ik vind het belangrijk dat jij het gevoel hebt op de juiste plek te zijn en dat ik het gevoel heb je behulpzaam te kunnen zijn met datgene waar je tegenaan loopt.
Ook als er andere rouw'zaken' zijn, zoals het verlies van een partner, broer of zus, wil ik graag samen met je bekijken waar en hoe ik je hierin behulpzaam zou kunnen zijn.
Groepsbijeenkomsten
Samen met Titia Liese geef ik 2 keer per jaar de workshop 'dubbel ouderverlies'. Dit is een driedaagse workshop in een kleine groep (max. 4 deelnemers) met een terugkomdag een maand later. Voor meer informatie hierover kun je ook kijken op de website van Titia.
Samen met Eveline Postmes, kinder- en jongerencoach, organiseren we bij voldoende vraag lotgenotencontact-groepjes voor kinderen en jongeren van diverse leeftijden die een ouder, broer of zus hebben verloren. Bel of mail me gerust voor meer info.
De boomhouding
De boomhouding staat voor geworteldheid, ge-aard-heid.
Breng je aandacht naar je voeten, voel hoe je contact maakt met de mat, sta stevig.
Breng je gewicht over op je rechterbeen.
Draai je linkervoet uit, kom op je tenen en zet je hiel tegen de binnenkant van je rechterbeen.
Til dan je tenen op, je kunt ook je voet tegen je rechterbeen plaatsen en zoek je balans.
Adem rustig door, evt. neem je je armen mee omhoog, handpalmen tegen elkaar en plaats je je polsen op je kruin.
Concentreer je op een punt schuin voor je op de grond.
Blijf korte tijd zo staan (drie tot vijf ademhalingen).
Herhaal de houding met het andere been.
Voor mij is de hatha-yoga veel meer dan het rekken en strekken van spieren en het leren ontspannen.
Naast de fysieke uitwerking heeft yoga ook een mentale uitwerking. Het is voor mij een zachte en vriendelijke manier om in je eigen tempo rust, ruimte en openheid te ervaren, zowel in je lijf als in je geest.
Zo kun je je weer met jezelf verbinden, leer je te ontspannen in steeds meer situaties en uiteindelijk in alle...
Voor meer informatie over de yogalessen en het volgen van een proefles kunt u contact met mij opnemen.
Toen ik 10 jaar was stierf mijn vader aan een hartinfarct en 9 maanden later stierf mijn moeder aan de gevolgen van een hersenvliesontsteking. Ik was te klein voor zo’n groot verlies en verdriet…
Pas 27 jaar later durfde ik het verdriet nog eens te doorvoelen. De gestolde tranen mochten eindelijk smelten; een verlaat rouwproces begon. Een half jaar later heb ik, op mijn manier, alsnog afscheid genomen van mijn ouders.
De dood van mijn ouders maakte dat:
Door de workshop ‘dubbel ouderverlies’ bij Titia Liese en door de yoga-opleiding:
In 2005 heeft Dorien Franken mij geïnterviewd voor het tijdschrift JAN (artikel.pdf)
Opleidingen / werkervaring
en verder leer ik heel veel van het leven zelf, van mijn partner en mijn kinderen en van alle mensen die ik tot nu toe heb mogen begeleiden in hun verlaat verdriet proces

Copyright © Albertine Richaerts
Alle rechten voorbehouden